Dziecięca pasja

Pasja potrafi dodawać skrzydeł, rozwijać talenty i sprawiać, że nawet największe wyzwania stają się przyjemnością. Doskonale wiedzą o tym nasze utalentowane tancerki: Lena Sochacka z klasy 3B, Hania Krawczak z klasy 3B oraz Lena Śmigielska z klasy 3A, które od kilku lat 
z ogromnym zaangażowaniem rozwijają swoją miłość do tańca. Dziewczynki nie tylko regularnie uczestniczą w treningach, ale także z powodzeniem reprezentują naszą szkołę podczas licznych występów i konkursów. Taniec daje im radość, możliwość wyrażania siebie oraz okazję do przeżywania niezapomnianych emocji na scenie. O swoich początkach, ulubionych choreografiach, sukcesach oraz marzeniach związanych z tańcem opowiedziały w rozmowie z redakcją szkolną.

Zapraszamy do lektury wywiadu z młodymi artystkami, które udowadniają, że warto wierzyć w siebie, rozwijać swoje zainteresowania i odważnie realizować marzenia. Dodamy, że nasz zespół po raz pierwszy wziął udział w „Tańczących Sybillach” i z marszu zajął III miejsce.

Tosia: Na samym początku powiedzcie nam jak się nazywacie i z której jesteście klasy.

Dziewczynki: Lena Sochacka 3B, Hania Krawczak 3B, Lena Śmigielska 3A

Tosia: Dlaczego akurat taniec, skąd takie zainteresowanie nim?

Dziewczynki: Lena S: pasja do tańca rozwinęła się „przypadkiem”, Lena mówi o tym jak będąc w domu z nudów włączyła muzykę i zaczęła tańczyć, jaka sama podkreśla taniec towarzyszy jej od 6 roku życia, w przypadku Hani: swoje zainteresowanie, pasje tańcem dzieli razem z siostrą i również towarzyszy jej od najmłodszych lat życia, Lena Ś mówi o tym, że taniec w jej życiu pojawił się głównie przez dodatkowe zajęcia taneczne, które sprawiły, że go pokochała.

Tosia: Opowiedzcie nam o swoim pierwszym występie.

Dziewczynki: Nasz pierwszy większy występ odbył się na zajęciach fitness, gdzie otwierałyśmy te zajęcia, występem przed rodzicami na hali sportowej, a pierwszy występ na terenie szkoły odbył się na zawodach w koszykówkę (w 2 klasie)

Lena: A duża jest wasza grupa tancerek?
Dziewczynki: 15 osób z klasy 3 naszej szkoły (my, Malwina Ziarek, Pola Capała, Zuzia Capała, Kornelia Głowacka, Maja Jodełka, Ania Kisielewska, Patrycja Przydatek, Zosia Krawczak, Nela Wawer, Otylia Zarychta, Zosia Rybicka, Ala Woch)
Nikola: Do jakiego rodzaju muzyki tańczy wam się najlepiej?

Dziewczynki: Do każdego rodzaju muzyki, Hania podkreśliła, że najbardziej lubi hip-hopową, mówiąc, że poradziłyby sobie z każdym rodzajem muzyki.

Ala: Macie swoją ulubioną choreografię?

Dziewczynki: Pokaz do piosenki Cleo „Łowcy gwiazd”, który przygotowałyśmy na pożegnanie naszych maturzystów, były tam fajne podnoszenia a sam klimat występu bardzo nam podobał, maturzyści byli wzruszeni.
Lena: A skąd w ogóle pomysł by zatańczyć  na pożegnanie maturzystów?

Dziewczynki: Pani Kamila najpierw nam zaproponowała, żebyśmy wystąpiły na Gali Jesteś wśród najlepszych KEN a my się zgodziliśmy, bo to dla nas przyjemność, my uwielbiamy występy przed publicznością a potem jakoś tak wyszło, że nasz taniec się spodobał i pani przygotowująca pożegnanie licealistów pomyślała, że wystąpimy. Dla nas to ogromna frajda.

Tosia: A stres?  Nie stresujecie się?

Dziewczynki: Nie, kochamy tańczyć, sprawia nam to radość, wychodząc na scenę skupiamy się na występie i końcowo jesteśmy bardzo dumne z siebie i zadowolone, czujemy niedosyt, chcemy jeszcze.

Nikola: A macie same z siebie inicjatywę, aby dodawać coś do układu?

Dziewczynki: Tak!!!!
Pani Iwona Strażyc (opiekunka grupy tanecznej): Tak, nawet dziś na przewie podeszły do mnie, pokazywały gotowe kroki do układu, który ćwiczymy na zakończenie roku szkolnego do piosenki, którą śpiewają i jak się okazało mamy już gotowe układy.

Nikola: Jakie emocje towarzyszą wam przed samym wyjściem na scenę?

Dziewczynki: Przede wszystkim czujemy ekscytacje, jest trochę stresu, ale znika on w momencie wyjścia na scenę, wtedy panuje radość, cieszymy się, uwielbiamy publiczność

Tosia: A na treningach jest luźna atmosfera? Wolicie występy czy treningi?

Dziewczynki: Występy, na treningach czasami jest luźno, ale kiedy zbliża się ważny występ skupiamy się w 100% na nim

Ala: Opowiecie nam o ostatnim osiągnieciu waszym tanecznym? 

Dziewczynki: Zajęłyśmy 3 miejsce, na wcześniej wspomnianych „Tańczących Sybillach”, w ogóle się nie spodziewaliśmy takiego sukcesu, to była dla nas niespodzianka.

Lena: A obecnie macie jakieś plany na występy w niedalekiej przyszłości oprócz zakończenie roku szklonego?

Pani Iwona: Mamy zaplanowany występ 14.06 na festynie organizowanym przez nasze puławskie hospicjum, już teraz wszystkich zapraszamy. 

Tosia: jak często trenujecie, kiedy się spotykacie?

Dziewczynki: We wtorki o 14, przed występami ćwiczymy też podczas przerw lekcyjnych i po lekcjach.

Nikola: A wasze stroje, czy macie wpływ na to co ubieracie na występ?

Dziewczynki: Mamy takie same stroje, najczęściej są to białe bluzki i spodenki oraz jasne spódniczki, tiulowe.

Lena: To był wasz pomysł na strój?

Dziewczynki: Tak, pani Iwona pokazała nam kilka opcji stroju, ale ostateczna decyzja należała do nas.

Tosia: A który występ zapadł wam najbardziej w pamięć, jesteście z niego dumne?

Dziewczynki: Ostatni, ten na pożegnanie maturzystów, chociaż podobał nam się również ten, który zaprezentowałyśmy na „Tańczących Sybillach” w Domu Chemika.

Ala: Jak się czujecie po udanym występie?

Dziewczynki: Wspaniale, po zejściu ze sceny czujemy niedosyt, bardzo lubimy tańczyć.

Nikola: Jakie jest wasze największe marzenie taneczne? Czy w przyszłość planujecie związać z tańcem?

Dziewczynki: Tak, bardzo chcemy aby taniec był obecny w naszym życiu cały czas.

Lena S: Ja od dzieciństwa marzę, aby zatańczyć w „Tańcu z gwiazdami”…..

Ala: A co uważacie, że jest najtrudniejsze w tańcu?

Dziewczynki: Podnoszenia w choreografii, czasami trudności sprawia to, że nie każdy tańczy równo przez co jest trudniej i to pokazuje nam, że musimy jeszcze to przećwiczyć, dopracować.

Ala: Co powiedziałybyście komuś kto boi się zacząć przygody z tańcem, jest nieśmiały?

Dziewczynki: Żeby się nie poddawał i zawsze w siebie wierzył, wierząc w siebie może zrobić wielkie rzeczy.

Tosia: Powiedzcie nam o najśmieszniejszej rzeczy, historii, która wam się przytrafiła podczas występu lub przed.

Dziewczynki: Była taka sytuacja, podczas występu na spodniczkach miałyśmy przyczepione światełka i w połowie przestały świecić, albo w trakcie tańca spod spodniczek wypadły nam pojemniki z bateriami od światełek, to było trochę przerażające ale potem się z tego śmiałyśmy.

Pani Iwona: Ale tańczyły dalej, nie przerywały, pełen profesjonalizm.

Tosia: dziewczyny, w tym roku kończycie klasę 3, czy  dalej planujecie kontynuować zajęcia taneczne, ćwiczyć taniec?

Pani Iwona: Bardzo bym chciała, ale wszystko wyjdzie w odpowiednim czasie, dziewczynki idą teraz do 4 klasy wiec może być ciężko, ale jak będą chciały to jak najbardziej, uważam, że mają talent, który warto rozwijać.

Dziękujemy dziewczynkom oraz pani Iwonie za rozmowę i podzielenie się swoją taneczną historią. Trzymamy kciuki za kolejne występy, sukcesy i spełnienie tanecznych marzeń. Jesteśmy dumni, że w naszej szkole rozwijają się tak utalentowani, pełni pasji i zaangażowania młodzi artyści. liczymy na to, że jak my będziemy kończyły liceum to dla nas też zatańczycie.

Rozmowę przeprowadziły uczennice klasy 3 LE: Antonina Chochowska, Nikola Mazurek, Lena Przewłoka i Alicja Bakiera